
Groene hosting, bestaat dat? Redelijk wat hostingbedrijven pretenderen te doen aan groene hosting. Maar, wat is het?
We hebben hier veel onderzoek in zitten. En om maar meteen met de deur in huis te vallen: onze conclusie is dat ondanks dat we het met z’n allen goed lijken te bedoelen, zien we ook dat we vaak erg makkelijk zijn en een beetje achter elkaar aan lopen te hobbelen met de ogen dicht. Het gevoel willen uitstralen het verschil te maken lijkt belangrijker te zijn dan ook echt feitelijk het verschil te maken (marketing-gedreven “poeha”).
Want, hosting is gewoon per definitie een zeer energie consumerende en CO2 uitstotende business, en daar verandert voorlopig niets aan. Er zijn wel positieve ontwikkelingen, maar de CO2 uitstoot verliest het toch echt dik van de dramatisch toenemende vraag.
In onze zoektocht naar antwoorden is eigenlijk alles, maar dan ook alles vaag. Dit begint al bij hele verhaal rondom de feitelijke invloed die wij als mens werkelijk hebben op de CO2 uitstoot. Er zijn vele onderzoeken die uitwijzen dat we door toedoen van onszelf een groot probleem hebben. Maar er zijn ook ook vele onderzoeken (onderbouwd door niet de minsten) dat dit onzin is en de invloed van de mens erg erg beperkt zou zijn.
En kijkende naar de hostingmarkt, wat zijn nou typische “groene hosting” initiatieven?
- Inkopen groene stroom
- Rijden energie zuinige auto’s
- Virtualisatie -> meer servers in minder stroomvretende fysieke machines
- Het planten van een boom per server (bijv.)
Inkopen groene stroom: groene stroom lijkt alles behalve groen te zijn. Grijs en groen wordt gemengd aangeboden, aan iedereen. En feitelijk zien hoeveel er werkelijk zinnig-duurzaam is opgewekt is lastig. Certificering rondom groene stroom (zie bijv. wikipedia over groene stroom) wordt niet breed ondersteund door landen en er wordt mee gehandeld zodat leveranciers groene predicaten kunnen bezitten, maar tegelijkertijd vrolijk grijs kunnen blijven inkopen. Feit is in ieder geval dat veruit het grootste deel van alle aangeboden energie grijs opgewekt is. En alle goede bedoelingen ten spijt, de uitspraak “wij kopen groene stroom in” strookt naar onze mening niet met het signaal dat daarmee wordt afgegeven. Niemand koopt 100% groene stroom in, en tegelijkertijd geniet iedereen van een relatief klein percentage wel- of niet zinnig opgewekte groene stroom (groen = niet altijd milieuvriendelijk namelijk).
Hoe staat het ervoor dan met groene stroom? We zien dat we nog niet echt ver zijn eigenlijk. Windmolens wordt hoog op ingezet maar zijn vre-se-lijk inefficiënt. Een forse windmolen schijnt niet méér vermogen op te leveren dan de motor van een middenklasse-auto of een redelijk grote motorfiets, wat nog geen tienduizendste deel is van een beetje machine in een elektrische centrale (waar we er vele van hebben). Windmolens vergen veel onderhoud, ze zijn duur in aanschaf en ze leveren sinds jaar en dag nog niet eens een vijfde van de feitelijke doelstellingen die gepland zijn. In 2020 wilt de Nederlandse overheid in de Noordzee een windmolenpark hebben staan. Dat wordt nog een interessant vraagstuk qua onderhoud straks! Erg ambitieus, zeker gezien het feit dat 40% van de windmolens geen energie leveren, 40% van de tijd beperkte hoeveelheden en slechts 20% van de tijd het beoogde rendement opleveren.
Voor palm-olie plantages (bio diesel) wordt tropisch regenwoud gekapt. Frankrijk werkt met duurzame waterkrachtcentrales waarbij de stuwmeren ‘s-nachts worden volgepompt met behulp van kerncentrales. Zonnepanelen hebben een (nu nog) erg laag rendement, subsidies worden ingetrokken door geldgebrek en last but not least, erg veel initiatieven voor vooruitgang in deze wereld worden totaal niet gedragen door grootverbruikers (zoals Amerika en China).
Energie zuinige auto’s: die bestaan nog niet. Vervoer levert CO2 op, daar is geen speld tussen te krijgen. Ook de priussen van deze tijd zijn met name door de vele accu’s in het productie- en afbraak proces enorm vervuilend.
Virtualisatie: een bijzondere “eend in de bijt”. Dat wij als Vellance minder fysieke servers nodig LIJKEN TE hebben door virtualisatie, is aannemelijk. Goed tegen de energieconsumptie dus? Dat is nog maar de vraag. Want feit is namelijk dat door virtualisatie wij ook zien dat er veel makkelijker meer wordt aangevraagd, dus het virtuele-servervolume is in korte tijd aanzienlijk harder toegenomen dan dat we gewend waren met fysieke servers. Logisch, de investeringen ook voor onze afnemers om voor ook beperktere periodes serieuze rekenkracht af te nemen is hierdoor aanzienlijk afgenomen.
En wij staan hier zeker niet alleen in. Denk bijvoorbeeld aan allerhande cloud-diensten die worden aangeboden door de groten der aarde (google, microsoft et cetera). We constateren feitelijk hetzelfde als in de auto industrie. Vroeger had je 1000 enorm vervuilende auto’s op de weg. Tegenwoordig miljarden – oh zo zuinige – auto’s. Mensen willen vanuit praktisch oogpunt zich vervoeren. Maarja, als die auto’s er toch zijn nemen we er meteen 2 of gaan we voor die sappige sportauto’s of statusgevoelige SUV. Met andere woorden, behoefte creëert aanbod. Maar aanbod creëert minstens net zo hard behoefte. We hebben al die auto’s feitelijk niet nodig, het zou met veel minder kunnen, maar we willen er met z’n allen maar niet aan.
Vroeger had men een veel hogere drempel om bepaalde servergerelateerde (cloud)diensten af te nemen dan tegenwoordig. Virtualisatie zorgt niet alleen voor minder stroomverbruik, maar ook voor een enorme toename in mogelijkheden waarvoor een enorme(!) toename naar vraag is te constateren. Goed voor de economie, maar wij vragen ons serieus af moeder natuur hier nou zo blij van wordt?
Planten van bomen: daarvan hebben wij niet het gevoel dat we daar nou zo enthousiast van moeten worden om eerlijk te zijn. Als je kijkt naar de totale uitstoot van datacentra dan moet je vermoedelijk vele aardbollen vol met bomen planten om ergens te komen. We hebben zelf wel wat lopen cijferen, maar als iemand dit voor de gein exact voor ons kan berekenen horen we het graag. Los hiervan, bomen geven vroeg of laat de opgeslagen CO2 weer terug aan de atmosfeer. Althans, ook hier is hier geen 100% sluitend onderzoek naar, maar, de overgrote tendens is dat de CO2 zich tijdelijk lijkt op te slaan totdat de boom dood gaat. Dit in plaats van dat de opgeslagen CO2 wordt verwerkt tot iets onschuldigs. Uitstel van executie dus?
Al dit soort zaken vallen linksom onder de categorie “alle kleine beetjes helpen”. Maar aan de andere kant moeten we eerlijk zijn en heerst bij ons ook erg het gevoel van “druppel op de gloeiende plaat”. Het is erg makkelijk cynisch te worden aangaande dit onderwerp. Niet vreemd: onderzoeken zijn zelden sluitend, niemand weet het. En belangrijker, het effectief mobiliseren van de wereldmachten lukt domweg niet. Het feit dat sommige bedrijven (zowel binnen als buiten de hosting branche) niet zelden veel nadruk leggen op allerlei zeer discutabele initiatieven en zichzelf daarmee als milieu-bewuste of maatschappelijk verantwoorde partij proberen te presenteren helpt in onze ogen niet mee, goede bedoelingen ten spijt. Edwin Dijk schreef in dit artikel op nuzakelijk.nl een aantal rake dingen waar we ons achter kunnen scharen. Zo schreef hij onder meer dat we als kuddedieren achter elkaar aan lopen zonder te kijken waar men echt het verschil kan maken. Dit vonden wij vrij treffend.
Vellance
Waar staat Vellance dan? Op dit moment vallen we in ieder geval gemakkelijk onder de definitie die de hostingbranche achter “groene hosting” plaatst. Zo sponsoren we vele goede doelen met onze producten en diensten, kopen we groene (…) stroom in en we virtualiseren sinds 2007 alles wat mogelijk is (minstens 95% inmiddels). Bovendien werken in onze cage met warme en koude paden en koelingsinstallaties die voldoen aan de nieuwste eisen. Verder, meeste van onze mensen komen met het openbaar vervoer of fiets en we werken structureel met kladpapier. Maar, zo groen vinden we dat dus niet echt, het zijn eerder de druppels op de gloeiende plaat.
Daarom zijn we zeker bezig met initiatieven ontplooien waar we in 2013 meer verschil in willen en kunnen gaan maken. Hetzij voor milieu, hetzij voor andere goede doelen. Want waar gaat het nou eigenlijk echt om? Edwin schreef: “Scheid maatschappelijk verantwoorde onzin van het maatschappelijk verantwoorde ondernemen: het gaat er uiteindelijk gewoon om dat je je best doet voor jezelf en voor anderen”. Dit vinden wij ook. En daar moeten we met ons hart en ons hoofd verder aan werken. En dat betekent verder kijken dan het laten planten van een paar boompjes. Lukt dit, pas dan vinden we dat we ons echt met rechte rug als maatschappelijk verantwoorde ondernemers kunnen en mogen presenteren naar de buitenwereld. Deal?